Pongpat Janthai

รัก…เหมือนกับ Online บ้างก็ busy บ้างก็ easy
รัก…เหมือนเขียน Java Script ที่ละเอียดอ่อน ผิดแม้นิดเดียวก็ Error
รัก…เหมือนดั่ง P-II หากไม่ปรับตัวใช้ m/b แบบ Slot-One คงเข้ากับเธอไม่ได้
รัก…เหมือนดัง Ink-jet printer เปลืองนำหมึกและเสียบ่อย ดั่งรักที่รวนเร
รัก…เหมือน “not enough memory” แม้ทำทุกอย่างเพื่อเธอ ก็ไม่เพียงพอ
รัก…เหมือน handy scanner…คงไม่สามารถสแกนหัวใจ A4 ของเธอได้
รัก…เหมือน 4.5 MOD 3 หารกันไม่ได้ เพราะเราไม่เข้าใจกัน
รัก…เหมือน Compile..Error!! เธอไม่เคยเข้าใจ ไม่ตอบสนอง
รัก…เหมือน Sub-Directories มีมากมายให้ใครๆ จนฉันหา file หัวใจเธอไม่พบ
รัก…เหมือน Power Supply ที่จ่ายไปเลี้ยงหัวใจเธออย่างเพียงพอ
รัก…เหมือนกับ พัดลมระบายความร้อน ช่วยทำให้เธอเย็นสบาย คลายร้อน
รัก…เหมือน UPS แม้จะเกิดอะไร ใจฉันยังมั่นคงที่จะจ่ายไฟ เพื่อมีเวลา Save หัวใจ
รัก…เหมือนเสียง [...]

นายกญี่ปุ่นเข้าจะไปวอชิงตันเพื่อพบกับโอบาม่า แล้วก่อนไปเนี่ย นายกต้องหัดพูดภาษาอังกฤษทักทายพื้นฐานก่อน
ล่ามก็เตี๊ยม กับ นายกว่า พอเจอกับโอบาม่า ก็จับมือแล้วให้ทักทายว่า “How are you” สวัสดีครับ สบายดีมั้ย
แล้ว โอบาม่าก็จะตอบว่า “I am fine, and you?” แปลว่า สบายดี แล้วคุณล่ะ นายกก็จะต้องตอบว่า “Me too” แปลว่า เช่นกันครับ
เสร็จจากนั้น เป็นหน้าที่ล่ามเจรจาให้เอง เหมือนจะง่าย แต่ว่า….
พอเอาเข้าจริง นายกญี่ปุ่นดันพูดผิด ไปทักเค้าว่า “Who are you” คุณเป็นใคร (แทนที่จะทักว่า “How are you”)
โอ บาม่าก็เหวอสิงานนี้ แต่ก็พยายามแก้ปัญหาด้วยการหยอดมุขกลับอย่างอารมณ์ดีว่า “Well, I’m Michelle’s husband, ha ha” แปลว่า เอ่อ…ผมเป็นสามีของมิเชลครับ
^^ นายกแกก็ซื่อเหลือ ก็ตอบกลับตามคิวที่ล่ามบอกไว้ว่า “Me too, ha ha” [...]